Zemun
Pittoreske omgeving en rijke geschiedenis
Onderdeel van de My Guide Network Sinds 2006 180+ bestemmingen
GARDOŠ
Belgrado en Zemun zijn vandaag de dag één, maar dat is niet altijd het geval geweest. De eerste nederzetting op de plek van het huidige Zemun is het Keltische Taurunum. Er wordt aangenomen dat deze nederzetting rond 85 voor Christus is gebouwd. Deze nederzetting bevond zich op het grondgebied van het huidige Gardoš.
Gardoš ligt op de heuvel met dezelfde naam, een van de drie heuvels waarop de kern van Zemun zich heeft ontwikkeld. Rondom de vesting werd een woongebied gevormd en het staat bekend om zijn korte en smalle straten en trappen. In de ondergrond van de heuvel is er een netwerk van ondergrondse lagunes, die teruggaan tot de Oostenrijkse heerschappij.
De hoofdstraat en het Zemun-park zijn altijd favoriete bestemmingen, en op de zomerse dagen zwemmen de inwoners van Belgrado en hun gasten op het Lido-strand, dat zich op het Grote Oorlogseneiland bevindt, tegenover Zemun. In Zemun, op de Gardoš, bevindt zich de toren van Sibinjanin Janko.
De Hongaren hebben deze en zes andere monumenten opgericht aan de grenzen van hun toenmalige staat. De toren is vernoemd naar de Hongaarse held Janoš Nunjadi, die erin slaagde de Turken met zijn leger te verslaan. Hij stierf in Gardoš, maar meer dan vier eeuwen voordat de toren zelf werd gebouwd.
De toren is ontworpen door Hongaarse architecten, die verschillende artistieke stijlen combineerden, waarbij de romaanse stijl enigszins de overhand had, om de traditie en de lengte van het Hongaarse koninkrijk te benadrukken. De toren is gebouwd van steen en baksteen, en de hoogte is 36 meter. Bovenop het koepeldak stond vroeger een adelaar met een vleugelspanwijdte van vier meter.
In 1919 werden de schade die was ontstaan tijdens de Eerste Wereldoorlog, toen Oostenrijks-Hongaarse soldaten het als mitrailleur-nest gebruikten, hersteld. De toren had periodes waarin het dienst deed als kunststudio, maar ook wanneer het volledig verwoest was. Tegenwoordig is het gerestaureerd en dient het als een kunstgalerie en een uitkijkpunt van waaruit een van de mooiste uitzichten op de Donau, Zemun en Belgrado wordt geboden.
Als je in Gardoš zit of geniet van de Donau Boulevard, zou je kunnen denken dat je in een compleet andere stad bent, ook al heb je Belgrado niet verlaten. Dit deel van de stad weerspiegelt een andere geest, een andere architectuur.
Belgrado en Zemun zijn vandaag de dag één, maar dat is niet altijd het geval geweest. De eerste nederzetting op de plek van het huidige Zemun is het Keltische Taurunum. Er wordt aangenomen dat deze nederzetting rond 85 voor Christus is gebouwd. Deze nederzetting bevond zich op het grondgebied van het huidige Gardoš.
Gardoš ligt op de heuvel met dezelfde naam, een van de drie heuvels waarop de kern van Zemun zich heeft ontwikkeld. Rondom de vesting werd een woongebied gevormd en het staat bekend om zijn korte en smalle straten en trappen. In de ondergrond van de heuvel is er een netwerk van ondergrondse lagunes, die teruggaan tot de Oostenrijkse heerschappij.
De hoofdstraat en het Zemun-park zijn altijd favoriete bestemmingen, en op de zomerse dagen zwemmen de inwoners van Belgrado en hun gasten op het Lido-strand, dat zich op het Grote Oorlogseneiland bevindt, tegenover Zemun. In Zemun, op de Gardoš, bevindt zich de toren van Sibinjanin Janko.
De Hongaren hebben deze en zes andere monumenten opgericht aan de grenzen van hun toenmalige staat. De toren is vernoemd naar de Hongaarse held Janoš Nunjadi, die erin slaagde de Turken met zijn leger te verslaan. Hij stierf in Gardoš, maar meer dan vier eeuwen voordat de toren zelf werd gebouwd.
De toren is ontworpen door Hongaarse architecten, die verschillende artistieke stijlen combineerden, waarbij de romaanse stijl enigszins de overhand had, om de traditie en de lengte van het Hongaarse koninkrijk te benadrukken. De toren is gebouwd van steen en baksteen, en de hoogte is 36 meter. Bovenop het koepeldak stond vroeger een adelaar met een vleugelspanwijdte van vier meter.
In 1919 werden de schade die was ontstaan tijdens de Eerste Wereldoorlog, toen Oostenrijks-Hongaarse soldaten het als mitrailleur-nest gebruikten, hersteld. De toren had periodes waarin het dienst deed als kunststudio, maar ook wanneer het volledig verwoest was. Tegenwoordig is het gerestaureerd en dient het als een kunstgalerie en een uitkijkpunt van waaruit een van de mooiste uitzichten op de Donau, Zemun en Belgrado wordt geboden.
Als je in Gardoš zit of geniet van de Donau Boulevard, zou je kunnen denken dat je in een compleet andere stad bent, ook al heb je Belgrado niet verlaten. Dit deel van de stad weerspiegelt een andere geest, een andere architectuur.
By Nemanja Nemo Djokic
